Ayuntamiento Sojuela
   Está en Sojuela.es -> Historia -> El Pueblo -> Origen de Sojuela -> Original del latino
Ayuntamiento Sojuela
El Pueblo
  Historia
  Economía
  Geografía
  Arte
  Sojuela en la prensa
  Evolucion de la poblacion
Las Neveras
  Historia
  Proyecto de rehabilitación
  Senderos
  Las Carboneras
Contacte con nosotros
Casa de La Nieve de Moncalvillo
  Centro de Interpretacion
  Actividades y Senderismo
  Taller del frío
  Cuadernos didacticos
  Paneles Informativos
  Proyecto Civico CAN +
  Recibir Newsletter
  Horarios y Precios
  Enlaces de Interes
El Ayuntamiento
  AVISOS
  PERFIL DE CONTRATANTE
  GUIA UTIL
  Actas del pleno
  Formularios administración
  Ordenanzas municipales de tasas e impuestos
  Presupuesto municipal
  Plan General Municipal
  Resultados electorales
Turismo y ocio
  Fiestas
  Rutas y paseos
  Gastronomía
  Alojamiento
  Fauna y Flora
  Entorno
  Polideportivo municipal
Noticias
Álbum Fotográfico

Original del latino

Imprimir Imprimir Recomendar Imprimir
ORIGEN DE SOJUELA

La reina doña Estefanía hace donación de varias sernas a ciertos fugitivos que habitaban en territorio de S. Julián de Sojuela.

AHT, Copias de varios Privilegios, t. I, fol. 32 v. Edita:CANTERA, Un Cartulario..., doc. VIII (A). Reproduce: MORALEJO, Documentos..., doc. 13 (B).

1060,1 mayo, 14.

Sojuela2

(Crismón). Sub nomine sancte et indiuidue Trinitatis Patris et Filii et Spiritus Sancti amen. Quoniam3 breuis est et fragilis hominum uita, et numquam pro dolor! in eodem permanet statu, que4 nostris laudabiliter sunt gesta temporibus, decenti consilio, posterorum curauimus memorie commendare. Ego humilis Stephania, Dei gratia Regina, olim bone memorie Regis Garsie filii regis Sancii uxor, omnipotentis Dei aspiratione permota, mihi et meis cupiens in hoc antecessoribus prouidere, quosdam fugitiuos a sedibus propriis expulsos, in quadam serna, cuius uocabulum est la Serna de Sancto Uincentio, que est prope domum Sancti Iuliani de Soiola, ad ipsam pertinens domum, cuius magnitudo est de uinea de Blasco Azenariz usque ad Cabezo5 de la Rade, cum consilio omnium fratrum in Naiarensi ecclesia habitantium, et cum consilio omnium filiorum meorum decreui pro anime mar[i]ti mei Regis Garsie, et animarum predecessorum meorum remedio misericorditer populare. Igitur do uobis exulibus in populatione ad colendam illam sernam que est super Medrano et que dicitur de la Quintana, et illam que est subtus Medrano, et que dicitur de Sebarante, et tenet de Sancta Columba usque ad Sanctum Ciprianum, et illam que est ultra Antelenam, et que dicitur de Frexnus6 et illam que est ad pedem de Daroca et dicitur la Serna de Ual de Daroca, et dono uobis ut habeatis plenariam partem cum uillis de Campo, scilicet cum Fonte Maiore, cum Coscuios,7 cum Fornos, cum Medrano, cum Uiliela, cum Antelena,8 in exitibus, in pascuis, in aquis, in montibus, in pratis, in fontibus, et in omnibus terminis, ut ipsi uobiscum et uos cum eis terminum pacifice possideatis. Ingenuitatem uobis talem do, ut nulli hominum nisi domino domus Soiole seruiatis, et hoc uidelicet seruitio, ut unusquisque uestrum domino Soiole sex nummos et sex operarios ad quodcumque eos uoluerit accipere annuatim persoluatis. Decimas, primicias, uota, oblationes, domui Soiole reddatis. Nullam uendendi, subpignorandi, aut alienandi de predictis sernis licentiam habeatis.

Si quis autem hanc nostri laudabilis facti paginam infringere, et predictos homines sicut illi de Medrano olym fecerunt inquietare et perturbare uoluerit, sit maledictus et excommunicatus, et eternis penis cum Dathan et Abyron ac Iuda proditore subiciatur, sitque anathema maranata, et pectet pro ausu temerario9 mille quingenta auri talenta, medietatem regie maiestati, et medietatem domino domus Soiole, inceptumque10 eius irritum fiat.

Hanc regalis decreti cartam: Ego Regina Stephania, et filius meus rex Sancius de supradicta populatione quam fecimus confirmamus, et ratam atque firmam fecimus, et roborauimus, et hoc figure signum (signo) impressimus, et testibus confirmandam tradimus.

Ranimirus11 infans confirmans. Raimundus infans cf. Fredinandus infans cf. Sancius Pampilonensis episcopus cf. Gomesanus Nailensis12 episcopus cf. Garsias Alauensis episcopus cf. Senior Eximino Garzeiz testis. Senior Fortum Lopiz t. Senior Fortun Sanz t. Senior Fortun Belasquez t. Senior Semeno Fortuniones t. Deinde optimates totius regni Sancii regis, filii regis Garsie testes.

Hoc autem fuit factum apud sanctum Stephanum de Collegio publico," pridie idus maii. Luna VIII. Sub era MLXXXVIII.14 Regnante domino nostro Ihesu Xristo in celo et in terra, Amen. Et sub eius imperio Sancio rege, regis Garsie filio in Pampilona, in Alaua, in Castella Uetula usque in Burgis, feliciter.

Ego Galindo Capellanus regine Stephanie eius iussione exaraui".





- 1 El episcopado de los obispos citados para Pamplona y Alava no corresponden a la fecha.
- 2 Empieza con Crismón; pero omite "Sojuela", A.
- 3 "Quam", B.
- 4 La transcripción de B., pone diptongo "ae" en todo el texto, en lugar de "e".
- 5 "Cabezón", B.
- 6 "Freceniz", B.
- 7 "Coxcuios", B.(se refiere a la actual Navarrete, nota del traductor).
- 8 "Antetena", B.
- 9 "ausudemerinia", B.
- 10 "inceptumque scriptum fiat", B.
- 11 "Ramirus", B.
- 12 "Gomesani Naialensis", B.
- 13 "publice", B.
- 14 "MLXXX x VIII.", B. Cantera añade al final del doc.: "Entre la tercera X y la V de la Era, una mano extraña, como se comprueba por los trazos y la tinta, y, sobre todo por verse bien claro el punto de separación que puso el copista, ha intercalado otra X, sin duda porque para la Era MLXXXVIII (año 1050) no había muerto todavía el rey don García". La fecha de 1060 responde mejor a las demás circunstancias de la donación: 1) el 14 de mayo de 1060 fue precisamente el día 8.° de la luna nueva, que en el caso de la data en 1050 habría sido el 6 de mayo, que no puede ser "pridie idus", pero que coincide exactamente con el 14 de mayo. 2) La reina D. Estefanía, esposa del fallecido García el de Nájera, ejerce cierta tutoría sobre su hijo Sancho el de Peñalén que había comenzado a reinar de solos 15 años, en 1054. Acaso es por eso por lo que la reina aparece encabezando el documento, aunque ciertamente lo confirma su hijo, el rey. 3) El hijo de García el de Nájera, conserva todavía, a pesar de Atapuerca, las tierras de la Castella Vetula y "usque in Burgis", que habían sido unidas al reino de Pamplona desde la época de Sancho el Mayor y que son reconquistadas por Fernando I hacia 1064. En el doc. se dice que: "Sancio rege... in Pampilona, in Alaua, in Castella Uetula usque in Burgis, feliciter". Parece que Fernando I no se había apoderado de esas tierras para su reino de Castilla, pero sí de gran parte de la Bureba. Precisamente esta carta puede indicar que estos fugitivos "son gentes expulsadas de sus tierras fronterizas por el avance castellano y la reina madre doña Estefanía ampara y proporciona elementos de vida, y carta de población "misericorditer populare" a estas gentes perseguidas", (Urbel, o. c. pág. 259), pues los de Medrano les habían inquietado y maltratado, "...sicut illi de Medrano olim fecerunt inquietare et perturbare...".
- 15 "excripsi", add. B.

Contenidos: © Ayuntamiento de Sojuela, 2006 - 2007 | Todos los derechos reservados | Diseño: Sojuela - Ayuntamiento de Sojuela
Contacte con nosotros   Política de Privacidad   Condiciones de Uso